Polska Blisko

Miejsca z „Znachora” dziś – gdzie kręcono film i jak wyglądają

Sprawdź, gdzie kręcono „Znachora” i jak wyglądają te miejsca dzisiaj. Plan weekendowej mikropodróży po Podlasiu i Mazowszu z filmową trasą.

Renata Olszewska · 5 listopada 2026
Wooden footbridge leading to a lush meadow in rural Latvia.
Fot. Nils Vega / Pexels · Pexels License

Plenery filmu „Znachor” (premiera w 1982 roku, reżyseria Jerzy Hoffman) rozrzucono po kilku regionach Polski: na Podlasiu, pod Warszawą, w Łodzi i w okolicach Kamienia. Ich współczesny wygląd udokumentował Sławomir Szeliga, pasjonat polskiego kina pochodzący z Inowrocławia, dzięki czemu można dziś zaplanować weekendową podróż śladami tej produkcji.

Gdzie kręcono „Znachora”?

Zdjęcia do „Znachora” odbywały się w miejscowościach Bielsk Podlaski, Radziejowice, Skolimów, Piekary, Łódź, Warszawa i Kamień. Nie wszystkie z nich mają jednak charakter typowych atrakcji turystycznych. Część to zwykłe ulice i przestrzenie, które w filmie pełniły rolę tła, a jedynie kilka obiektów wyróżnia się wyraźnie architekturą lub historią.

Dla planowania mikropodróży najważniejsze są dwa kierunki: Podlasie, gdzie leży Bielsk Podlaski i Miękisze, oraz okolice Warszawy z Radziejowicami i Skolimowem. Dzięki temu można połączyć oba obszary w jeden dłuższy weekend, choć wymaga to przejazdu kilkaset kilometrów.

Jak wyglądają dziś miejsca z „Znachora”?

Najbardziej rozpoznawalnym punktem w Bielsku Podlaskim jest Plac Ratuszowy, na którym w filmie stał sklepik Marysi Wilczurówny. Zespół pałacowo-parkowy w Radziejowicach w fabule służył jako rezydencja Czyńskich, a Sławomir Szeliga dotarł tam także do wnętrz pałacu, co czyni ten obiekt najciekawszym celem dla miłośników kina. W Miękiszach na Podlasiu znajduje się mostek na rzece Łoknica, który w trakcie zdjęć był drewniany i posłużył do nakręcenia sceny wypadku motocykla.

MiejscowośćMiejsce z filmuRola w „Znachorze”Dokumentacja Szeligi
Bielsk PodlaskiPlac RatuszowyFilmowy sklepik Marysi WilczurównyTak
RadziejowiceZespół pałacowo-parkowyRezydencja CzyńskichTak, wraz z wnętrzami pałacu
Miękisze (Podlasie)Mostek na rzece ŁoknicaScena wypadku motocyklaTak
Skolimów, Piekary, Łódź, Warszawa, KamieńLokalizacje zdjęciowePlenery i tła scenBrak szczegółów w zestawieniu

Kim był Sławomir Szeliga i dlaczego jego praca ma znaczenie?

Sławomir Szeliga pochodził z Inowrocławia i był pasjonatem polskiego kina. Zajmował się dokumentowaniem współczesnego wyglądu plenerów filmowych, czyli sprawdzaniem, co z miejsc znanych z ekranu zostało do dziś. Zmarł w 2025 roku, a jego zdjęcia i notatki stanowią dziś cenny zapis dla osób, które chcą odwiedzić te lokalizacje.

Takie dokumentowanie ma realną wartość. Filmowe miejsca zmieniają się z czasem: budynki są remontowane, ulice przebudowywane, a część obiektów przestaje być dostępna. Zapis z aktualnym stanem pozwala uniknąć rozczarowania na miejscu.

Czy filmowe plenery „Znachora” można zwiedzić jako mikropodróż?

Tak, zwłaszcza jeśli podzielisz trasę na dwa etapy. Pierwszy obejmuje Podlasie: Bielsk Podlaski z Placem Ratuszowym oraz Miękisze z mostkiem na Łoknicy. Drugi to okolice Warszawy, gdzie leżą Radziejowice i Skolimów. Każdy z etapów można zrealizować w jeden dzień, a do tego dołożyć zwiedzanie samych miast.

Warto pamiętać, że niektóre obiekty, zwłaszcza zabytkowe pałace i parki, mogą mieć ograniczone godziny otwarcia lub być udostępniane tylko wybranymi trasami. Przed wyjazdem sprawdź aktualne informacje u zarządców obiektów.

Co to oznacza dla Ciebie?

Dla miłośników kina i osób szukających nietypowych celów na weekend „Znachor” daje gotowy scenariusz wycieczki. Zamiast przypadkowego wyjazdu można zaplanować trasę wokół konkretnych kadrów, co wzbogaca zwiedzanie o kontekst historii produkcji. Dla osób, które lubią odwiedzać prowincjonalne miasteczka i mniej znane zakątki, Bielsk Podlaski oraz Miękisze stanowią dobry punkt wyjścia. Najlepiej traktować tę podróż jak wędrówkę po pamięci o filmie: część miejsc zachowała charakter z lat osiemdziesiątych, a część zmieniła się na tyle, że warto porównać je z dokumentacją Sławomira Szeligi.

Na podstawie: Nowości Dziennik Toruński. Tekst opracowany redakcyjnie.